BAZEN ZOR AMA HEP GÜZEL YER

Hakkari’yi sevmek zordur, kolay değildir. Diğer yerlerdeki gibi;

Düzlük alanlar,

Ovalar,

Mesireler,

Göller,

Otobanlar,

Gösterişli caddeler,

Gökdelenler karşılamaz sizi.

Sizi burada sanki kimseye kapısını açmıyormuş gibi şehrin dört bir yanını çevreleyen heybetli bir o kadar haşmetli ve devasa dağlar karşılar. O dağları geçtikten sonra samimiyetin hala diri olduğunu, misafir olarak değil kardeş olarak ağırlandığınızı, modern dünyanın unutturduğu tatların varlığının hala diri olduğunu hissedersiniz hiç tanımadan kapısını çaldığınız evin size ikram ettiği çayın yanındaki sıcacık sohbetten. İşte tam da orada başlar Hakkari’yi sevmek, orada anlarsınız Hakkari’nin size büyük vaatler vermediğini. ‘’Olduğu gibi sizi beklediğini, gittiğinizde ardınız da sıcacık bir yuva ‘’ bıraktığınızı.

…

Gelirken Kadim Kent’e karşılar sizi ‘’En’’lerin olduğu festivaller. Ve öyle güzel bir festival ki o yüksek dağlarda hem doğaya hem kendinize dönersiniz. Oradakiler birbirine yabancı değiller, herkes birbirinden bir parçadır.

Kimi fotoğrafçı,

Kimi raftingci,

Kimi doğayı keşfetmeye gelmiş,

Kimi ruhunu dinlendirmeye gelmiştir ama oradaki herkesin ortak yönüdür manzaraya aşık olmak, daha orada iken seneye yapılacak ‘’Cilo Festivali’’ni düşlemek.

…

Cilo sizi karşıladığında yargılamaz, sizi dinler sadece, destek çıkar size.

Toprağın yumuşak olması Cilo’nun ‘’Hoş geldiniz’’idir.

Karın altında başı beliriveren çiçek tüm zorluklara rağmen ‘’Mücadele’’ edişini, vazgeçmeyişini anlatır size.

Cilo’da esen hafif rüzgar saçlarınızı dağıtır ama kalbinizi, ruhunuzu toplar.

Şehrin hengamesinde aceleyle tükettiğiniz nefesiniz Cilo’nun doruğunda kıymete biner.

Cilo’ya tırmandığınızda sırtınızda yük taşımazsınız;

Kalbinizde umut,

Geleceğinize ait dilek, sevinç ve mutluluk vardır.

Bu coğrafyadan bir kez geçenin ruhu bir daha yürüyemez düz yolda.

Ruhu,

Kalbi,